Nasza oferta:



Galeria


powłoka DLC 2umpowłoka TiN (3um)- powłoka dekoracyjnapowłoka TiN (4um)- narzędzie tnącescratch test na próbce polimeruPowłoki (od góry) AlCrSiTiN, TiAlSiN, TiN, AlCrN na podłożu WC

Teoria


Najpopularniejszą metodą badania wytrzymałości połączenia powłoki z podłożem jest test zarysowania. Badanie odporności na zarysowanie pozwala sprawdzić czy powłoki naniesione na podłoże są na nim dostatecznie silnie zaczepione (adhezja).

Podstawowe pojęcia w tego typu badaniach to: 1. Siła tarcia – jest to siła działająca między wgłębnikiem i powierzchnią która jest zarysowywana, która jest prostopadła do siły normalnej wywieranej przez wgłębnik o zwrocie przeciwnym do ruchu. 2. Współczynnik tarcia – w scratch teście, jest to bezwymiarowa wielkość zależności między siłą tarcia a siłą normalną wywieraną przez wgłębnik:

scratch test Dzięki zastosowaniu scratch testerów (testerów zarysowań), możliwe są pomiary parametrów zarysowania, analiza mikroskopowa rysy oraz analiza sygnału z czujnika emisji akustycznej podczas badania. Dzięki otrzymanym informacjom można badać nie tylko adhezję powłoki do podłoża, ale też wytrzymałość powłoki i jej odporność na pękanie w różnych trybach zarysowania. Scratch test jest metodą polegającą na wykonaniu rysy na powierzchni próbki diamentowym wgłębnikiem Rockwella przy obciążeniu siłą normalną Fn.

Obciążenie wgłębnika może być stałe, wzrastać liniowo, schodkowo lub ze stałą prędkością, szybkość przesuwu, czy długość zarysowania również są wartościami zmiennymi. Obciążenie, przy którym rozpoczyna się proces niszczenia, nazywamy obciążeniem krytycznym Lc. Niszczenie powierzchni próbki może mieć charakter pęknięć kohezyjnych lub adhezyjnych. Jedną z bardziej typowych form niszczenia kohezyjnego są pęknięcia powłoki w kierunku prostopadłym do kierunku ruchu wgłębnika. Występujące siły tarcia między wgłębnikiem a badaną powłoką powodują powstawanie przed wgłębnikiem dużych naprężeń ściskających, a za wgłębnikiem naprężeń rozciągających. Pęknięcia adhezyjne ujawniają się jako lokalne delaminacje podczas powstawania wypływki bezpośrednio przed wgłębnikiem, na bokach śladu zarysowania lub też w skutek kruszenia i odrywania powłoki przed wgłębnikiem. Wartości uzyskiwanych obciążeń krytycznych zależą głównie od właściwości zarówno powłoki, jak i podłoża, grubości powłoki, jej stanu naprężeń własnych, a także od parametrów testu.

Przykłady badań:

  • przyczepności powłoki
  • odporność na zarysowania
  • zachowania wiskoelastyczne
  • twardość konwencjonalna
  • twardość Scratch
  • odporność na pękanie
  • ocena właściwości tribologicznych w ruchu liniowym, posuwisto-zwrotnym