FUTURE-TECH CORP.

Klasyczne twardościomierze

Wybierz twardościomierz z poniższej listy

50ar-2

Seria FLV

Jest seria twardościomierzy automatycznych, pozwala ona na przeprowadzenie testów twardości mikro-Vickersa, Vickersa, Brinella i Knoopa. 

frx3

Seria FR

Seria twardościomierzy Rockwella

FV-110

Seria FV

Seria twardościomierzy Vickersa

FM-310-1

Seria Fm

Seria mikrotwardościomierzy

fb

Seria FB

Seria twardościomierzy Brinella

Potrzebujesz informacji?

Zostaw swój kontakt, odezwiemy się

Dodatkowe informacje

Twardość

Jest jedną z właściwości, których nie można jednoznacznie zdefiniować opierając się na znanych wielkościach fizycznych. Przez twardość rozumie się odporność na odkształcenie plastyczne materiału poddanego naciskowi określonego wgłębnika.
Badania twardości są popularne ze względu na szybkość i względną łatwość wykonania samego pomiaru. Ten typ pomiarów zaliczany jest do pomiarów nieniszczących, ze względu na znikome odkształcenia generowane w materiale, jak również możliwość dokonywania pomiarów na gotowych elementach.
Pierwszą skalą twardości była skala Mohsa 1822r., która wzięła swoją nazwę od nazwiska twórcy Friedricha Mohsa. Jest to 10-stopniowa skala, orientacyjna, charakteryzująca twardość minerałów. Klasyfikacja opiera się na założeniu, że jeżeli badany minerał będzie w stanie zarysować powierzchnię minerału wzorcowego, będzie zaklasyfikowany z jego twardością.

Metody pomiaru twardości

Ze względu na charakter oporu stawianego przez materiał podczas próby, można podzielić na:

  • statyczne – metody Rockwella, Brinella, Vickersa, Knoopa
  • dynamiczne – metoda Poldi, Shore’a
  • ryskowe – Mohsa

Twardość jest określana w oparciu o wymiary rysy otrzymywanej w wyniku przesuwania się po powierzchni materiału ostrego i twardego wgłębnika ze ściśle określonym dociskiem.

Najczęściej rozpowszechnionymi metodami pomiaru twardości są metody statyczne.

Metoda Brinella polega na wgniataniu w materiał badany stalowej kulki (lub z węglików spiekanych). Twardość jest proporcjonalna do stosunku obciążenia do powierzchni czaszy kulistej trwałego odcisku i obliczona na podstawie pomiaru średnicy trwałego odcisku, dokonanego po odciążeniu. Warunki badania określa PN 91/H 04350.
Metoda Rockwella polega na dwustopniowym wciskaniu w badany materiał stożka diamentowego o kącie wierzchołkowym 120° lub kulki salowej o średnicy 1/16” (ew.1/8”) oraz pomiarze trwałego przyrostu głębokości odcisku po odciążeniu. Warunki badania określa PN EN ISO 6508-1.
Metoda Vickersa określa twardość jako stosunek obciążenia F do powierzchni S pobocznicy odcisku wgłębnika. Wgłębnikiem jest ostrosłup diamentowy o podstawie kwadratowej i kącie 136˚ między przeciwległymi ścianami. Nacisk wywierany, zależnie od rodzaju powierzchni badanej, może być dobierany w zakresie od 9,8 do 981 N (od 1 do 100 kG). Po dokonaniu pomiaru mierzy się długości przekątnych, powstającego odcisku przyjmując do dalszych obliczeń wartość średnią

HV = F/S

Zakres pomiaru twardości metodą Vickersa jest bardzo szeroki i umożliwia pomiar twardości zarówno metali miękkich jak i bardzo twardych. W metodzie tej stosuje się jedną skalę dla całego zakresu twardości. Zasady pomiaru twardości metodą Vickersa określa norma PN-EN ISO 6507-1:1999

Bardzo często w badaniach materiałów zachodzi konieczność wyznaczania twardości:

  • warstw wierzchnich,
  • cienkich drutów oraz blach,
  • składników strukturalnych stopów,
  • ostrzy.

W takim przypadku zalecane jest stosowanie obciążeń niższych niż w klasycznych metodach oraz posługiwanie się precyzyjnymi układami pomiarowymi, otrzymane w tym przypadku wartości twardości noszą nazwę mikrotwardości (lub nanotwardości). Urządzenia pomiarowe umożliwiające realizację takich badań nazywane są mikrotwardościomierzami i nanotwardościomierzami instrumentalnymi.

Technolutions sp. z o. o.

Otolice 38

99-400 Łowicz

 

 

tel.: +48 606 440 718

e-mail: kontakt@technolutions.pl

Technolutions 2020 © wszelkie prawa zastrzeżone